Davet Bayrak: ‘Baba’da hepimiz ailesinden birilerini görmüş oldu

‘Hepimiz ailesinden birilerini görmüş oldu’

SHOW TV’nin ilgiyle izlenen yapımlarından ‘Baba’da gelişen vakalar, her hafta seyircileri yeni bir heyecana sürüklüyor.
Ay Yapım imzalı ‘Baba’nın senaristliğini Gökhan Horzum ile Ekin Atalar yazıyor. Davet Bayrak’ın yönettiği dizinin kadrosunda Haluk Bilginer, Ayda Aksel, Tolga Sarıtaş, Hakan Kurtaş, Özge Yağız, Deniz Hamzaoğlu, Taner Rumeli, Damlasu İkizoğlu, Beril Pozam, Cem Uslu şeklinde birçok başarıya ulaşmış oyuncu yer ediniyor.

‘Baba’nın ödüllü yönetmeni Davet Bayrak, Habertürk’e verdiği röportajda izleyicilerin diziye niçin yoğun ilgi gösterdiklerinden mesleğe adım atmasında mühim payları olan filmlerin hangileri olduğuna kadar birçok mevzuda açıklamalarda bulunmuş oldu.

Yönetmenliğe heves etme hikâyenizden başlamış olalım. Yönetmenliğe ne süre, nerede heves ettiniz?
Yönetmenlik hevesi hakikaten çocukluk hayaliydi. Şu şekilde söyleyebilirim; 8 yaşlarında bilgili bir halde, video kasetlerle başlamış olan bir seyahat bu. ‘Geleceğe Dönüş’ filmini seyredip büyülendiğim zamanı oldukça net hatırlıyorum, onlarca defa kez izlemiştim. Sonrasında bir tutkuya dönüştü. 8 – 9 yaşlarındayken, kuzenim Şebnem ile devamlı beyaz perdeye gitmeye başladık. Haftanın neredeyse iki günü beyaz perdeye gidiyorduk ve devamlı film izleyerek başladı bu. Doğal sonrasında zaman içinde daha da mevzuyu anlamaya başlayınca, işin bu tarafını ve bunu icra eden insanların var bulunduğunu da algı ettikten sonrasında yönetmenlik imgesel derinlerde oluşmaya başladı. Yanılmıyorsam 1996 senesinde babam ve annemle ‘Eşkıya’ filmine gitmiştik. Filmden çıktığımızda her ikisi de hüngür şakır ağlıyordu. Ondan sonrasında “ben yönetmen olacağım” dedim. O insanları bu kadar etkileyen bir iş yapmak isterim diye karar vermiştim. Çocukluk hayaliydi bu.

O halde geleceğinize dönük kıvılcım çakan yapımlardan biri de ‘Eşkıya’ydı.
Evet, o şekilde diyebiliriz. Doğal o süreçte birçok başka mühim filmler de var. Hatırlıyorum, o zamanlar TRT 2’de beyaz perde kuşakları oluyordu. Bir gece babam beni yataktan uyandırıp “bir film var, gel bunu kesinlikle izle’” demişti. ‘Şampiyon’ diye bir film. Çocuk ve baba üstüne kurulan bir hikâyeydi. Örneğin onları oldukça net hatırlıyorum, şaşırtıcı ve hayret verici derinden etkileniyordum ve onları yapmayı hayal etmiştim.

1979 yapımı 'Şampiyon'da başrolleri Angelina Jolie'nin babası Jon Voight ile çocuk oyuncu Rick Schroder paylaştı.

1979 yılında yapılmış ‘Şampiyon’da başrolleri Angelina Jolie’nin babası Jon Voight ile çocuk oyuncu Rick Schroder paylaştı.

Başka bir meslek yapmayı düşünmediniz o süre.
Vallahi başka hiçbir şey yapmayı düşünmedim. Beni tanıyan tüm dostlarım, akrabalarım da bilirler, çocukluktan beri yönetmen olacağım dedim esasen.

Çağrı Bayrak'ı yönetmenliğe heves ettiren filmlerden biri de 1980'li yılların ünlü serisi 'Geleceğe Dönüş'tü. (Michael J. Fox - Christopher Lloyd)

Davet Bayrak’ı yönetmenliğe heves ettiren filmlerden biri de 1980’li yılların meşhur serisi ‘Geleceğe Dönüş’tü. (Michael J. Fox – Christopher Lloyd)

İlk yönetmenlik çalışmanıza ne süre başladınız?
2005’te ‘Gümüş’e başladım, asistan olarak girdim. Orada asistanlık aşamalarıyla ilerledi. Benim için oldukça süratli bir seri oldu. 2005’te girdim, 6 ay içinde kısa film çektim, Kıvanç Tatlıtuğ ile Serdar Orçin başrollerini oynadı. Orada bir yarışmaya katıldım, ödül aldım. Ondan bir sonraki aşamada destek yönetmenlik başladı. 2013’e kadar destek yönetmenlikler vs. birçok projede mühim işlerde yer aldım, o şekilde devam etti. Ondan sonrasında 2013’te ‘Galip Derviş’ ile de yönetmenliğe başladım.

Hepimiz ilk iş gününde “zamanı ulaşınca şunları başarmış olacağım” diye kendine söz verir. Sizin kendinize verdiğiniz bir söz oldu mu?
Aslına bakarsanız oldu. 2005 – 2006 yıllarında, 26 yaşındaki bir genç olarak kendime “35 yaşına gelmeden ilk beyaz perde filmimi yapacağım” demiştim. Beyazperde filmimi 2014’te yaptım, Engin Iyi sabahlar’ın senaristliğini yazdığı filmi çektim. O film hedeflerimden biriydi. Doğal daha büyük hedeflerle ilgili en temel sorun şu; bu işi yapmak için derdinin olması lazım. Benim derdim de bahsettiğim ‘Eşkıya’ filmi şeklinde insanların yüreğinde iz bırakan işler yapmak, temelde kendime verdiğim söz buydu. Şu demek oluyor ki insanların yüreğinde iz bırakacak işler yapmak, tüm hedefim bu.

Beslenme kaynaklarınızdan söz eder misiniz? Her insanın bir beslenme deposu vardır, sizinkiler nedir?
Birincisi, beyaz perde. Güncel sinemayı oldukça yakından takip ediyorum. Doğal ki bu yoğun gidişat içinde eskisi kadar süre ayırmasam da yazları, boş olduğum dönemlerde tüm o açığı kapatmaya çalışıyorum. Takip ettiğim yönetmenler, takip ettiğim senaristler var. Onların yapmış olduğu işleri izliyorum ve beni en oldukça onlar heyecanlandırıyor ve gıda kaynağım da onlar oluyor. Neler yapıldığıyla ilgili, “Biz bunu yapsaydık iyi mi yapardık?”, “Bizde bu iyi mi olur?’” diye onları takip edip, kovalıyorum.

Sizi ‘Baba’yı yönetmeye iten nedenler neler oldu?
‘Baba’ dizisinin yönetmenliğini yapma hikâyesi şu şekilde gerçekleşti; geçen yıl mayıs ayında Ay Yapım ile anlaştım. O sırada başka senaryolar okuduk, hiçbirisi beni heyecanlandırmadı. Sonrasında Kerem Bey (Çatay) “Ben senin neyi aradığını anladım, sana bir senaryo göndereceğim’’ dedi. Sonrasında senaryo geldi. O süre dizinin adı ‘Bir Gece Ansızın’dı. Senaryoyu okudum, atmosferinden oldukça etkilendim. Birinci sebebi senaryonun atmosferiydi. Bu işte kendime bir hedef koyabilirim, bir challenge koyabilirim, şu şekilde bir dünya kurabilirim diye düşündüm. İkincisi de rahmetli babamdı.

Yeni kaybettiniz, başınız sağ olsun…
Teşekkür ederim. Babamla bizim oldukça enteresan bir ilişkimiz vardı, kim bilir hepimizin öyledir fakat ilişkimizden sebep bu şekilde bir iş yapmak istedim. Baba – oğul hikâyesi yapmayı oldukça istiyordum esasen. O da denk geldi.

‘Şampiyon’un da tesiri vardır.
Kim bilir evet, olabilir, onu asla düşünmemiştim. Onun da tesiri vardır. Bir taraftan babama böyle bir durum yapmak istiyordum. Hastaydı, ölmeden ona böyle bir durum bırakmak istiyordum. Bir taraftan da işin atmosferi oldukça hoşuma gitmişti.

Çekimlere başlamadan ilkin ‘Baba’nın seyirciler üstünde iyi mi bir tesir bırakmasını planladınız?
Aslen iki şey planladım. Ben burada her insanın evinde görmeye alışık olduğu anları yakalamaya çalıştım. Oyunculara da şu şekilde anlattım; “burada bir şey çekerken, birden kamerayı çevirdiğimde sanki size denk gelmişim şeklinde olsun isterim her şey” dedim. Biz posttayken izleyen asistan arkadaşlarımız, “ya o yemekte yerde oturan çocuk bendim’’ dedi. Örneğin başka izleyen, “bu aynı benim eniştem” diyor. Hepimiz kendisinden bir şeyler bulsun istedik ve bunu da başardık.

Baba oğul ilişkisi üstüne sizi en oldukça etkileyen unsurlar nedir?
Bizde şu şekilde bir durum vardır, burada onu oldukça işledik. Esasen bana çekici gelen kısmı da oydu. Babalar adam çocuklarını uyurken severler. Göz gözeyken onları sevdiklerini söylemezler. Niye? İşte çocuk daha kuvvetli olsun vs. Oysa benim de oğlum var, ben ona doya doya devamlı onu ne kadar sevdiğimi söylüyorum. Benim en temelde takıldığım mevzu buydu. Ben babamın bana “seni seviyorum oğlum’” söylediğini asla hatırlamam fakat derinlerde sevdiğini de biliyordum. Evet, ne yazık ki bizlerden önceki nesillerde o şekilde bir fikir varmış. Onlar da babalarından o şekilde görmüşler.

‘Baba’yı seyirciler için hususi kılan unsurlar neler oldu?
Aslen azca ilkin bahsettiğim şey bence. Hepimiz kendi ailesinde olan birilerini görmüş oldu. ‘Servet’i birine benzettiler. ‘Güvenilir’i babalarına, amcalarına, dedelerine benzettiler. ‘Erdem’i komşularına, halalarına benzettiler, anneannelerine benzettiler. Oldukca bizlerden bir durum olmasıyla alakası var. Ve bir de şu da var; her yılbaşı bizim konuştuğumuz bir şey vardır ya toplumda, haber kanallarında, bir sabah uyandığında ulusal piyango vs. bir şey çıksa ve varlıklı olsan ne olur? Burada bizim tanıdığımız insanlara bu oluyor. Bunlar ansızın zenginlikle yüzleşiyorlar. Bu her insanın konuşmuş olduğu, merak etmiş olduğu, yaşamı süresince kesinlikle bir kere konuşmuş olduğu bir mevzudur. İzleyicileri sonrasında da elde etti.

Çekimlere başlamadan ilkin hususi bir hazırlık süreci geçirdiniz mi? Yoksa standart bir hazırlık süreci miydi?
Şu şekilde; aslen burada asla denemediğim bir şeyi denedim. Daha ilkin Türkiye’de de yapılmış oldu mu bilmiyorum fakat biz renk danışmanıyla çalıştık. Tüm karakterlerin hikâyesini anlatıp, senaryolarını okutup, kastlar belli olduktan sonrasında onlara bir renk emek vermesi yaptık. Tüm hepsinin bir kompozisyonu vardır. Birinci bölümden dördüncü bölüme gidene kadar karakterlerin giydirilmiş olduğu kıyafetlerin hepsinin renk tasarımı vardır. Daha ilkin bunu yapmamıştım fakat yapmayı istediğim bir şeydi. Bir öteki çalışmam da işin atmosferini ilk gördüğümde, beğendiğimde İran sinemasının dokusu olsun istediğim için çok da fazla beğendiğim Farhadi’nin filmlerini yeniden bir açıp, hepsini baştan sona tekrar seyredip, Farhadi şeklinde yapmalıyım fakat tv için bu oldukça yavaş, birazcık şununla harmanlayayım, Succession’da da var, bu Succession’a da benzeyebilir şeklinde bir emek verme yaptım. Aslen bundan önceki projemde de ben bunun antrenmanını yapmıştım. ‘Doğduğun Ev Kaderindir’ dizisinde denedim, son dört bölümde başka bir sinematografi denemiştim. Orada da seyircinin sevmediği şeyi buldum. Zoom sevmiyorlar. Ondan sonrasında zoom kullanmayayım dedim. Bundan dolayı onlarda Yeşilçam’ı çağrıştırıyor. Onları atayım dedim. Bu şekilde bir sinematografi yapalım, ışık vs. bunların hepsinin sentezidir aslen.

Renk emek vermesi nedir?
Renk emek vermesi şu şekilde; bir renk uzmanı var, bu mevzuda İngiltere’de bir eğitim almış. Ondan sonrasında biz onu bulduk, onunla birlikte çalıştık. Karakterler bunlardır, şu mekânlarda çekeceğiz, hikâyesinin gelişimi de budur diye karakterleri tanıttık. Sonrasında oyuncunun üstünde 8 saat devam eden bir renk emek vermesi yapılmış oldu.

O halde kostümüyle ilgili bir renk emek vermesi…
Aynen, giysisiyle ilgili ve bulunmuş olduğu ortamın renklerini de ona gore boyadık.

Ne şeklinde katkılar sağlamış oldu?
İzleyicilerin çabucak sahiplenmesini birazcık da buna bağlıyorum. Şu demek oluyor ki oyuncu yönetimi doğal ki işin bir parçası. Oyuncunun oyunculuk becerisi buna bir etken. Bu da bir etken. Bundan dolayı tamamen bir atmosfer yaratırken buna da itina gösterdim. Acele inanıyorlar. Bir karakter giydireceğiz, doğal kostüm tasarımı da işin bir parçası. Bu tüm doğruluk daha acele inanmaya sebebiyet verdi.

Haluk Bilginer ile çalışıyorsunuz. Haluk Bilginer, mesleğinde oldukça başarıya ulaşmış olmuş, Türkiye’de en fazla yabancı filmimizde oynayan oyuncumuz. Kesinlikle kendisinden çeşitli öğretiler edinmişsinizdir. Haluk Bilginer’in size edindirdiği en mühim öğreti ne olmuştur?
Oldukca var hakikaten. Şu an 10 bölümdür beraber çalışıyoruz ve Haluk Ağabey, emek vermeyi en oldukça arzuladığım oyuncuların başlangıcında geliyordu. Haluk Ağabey’den hakikaten her gün bir şey öğreniyoruz. Hatta oldukça taze bir şey söyleyeyim; geçen hafta bir sahne çekerken Haluk Ağabey’in tavrı bana feyz oldu. Oldukca ustalaşmış bir oyuncu. Hakikaten haftanın 7 günü çalışıyor. Tiyatrosu var, başka dizi çekiyor, buraya geliyor. Her şekilde müthiş bir ustalaşmış fakat ondan öğrendiğim en mühim şey şu oldu; sorgulamadan işin en iyisini yapmak. Bundan dolayı senaryolar, dizi senaryoları kimi zaman oyuncuyu ve yönetmeni zorlayacak noktaya gelebiliyor, Haluk Ağabey, bunu oldukça profesyonelce ve oldukça olgun bir yerden karşılıyor. En iyisini oynamaya programlanmış bir ustalaşmış. Ondan en oldukça öğrendiğim şey bu oldu.

Haluk Bilginer, 'Baba'da 'Emin Saruhanlı'yı canlandırıyor.

Haluk Bilginer, ‘Baba’da ‘Güvenilir Saruhanlı’yı canlandırıyor.

Dizilerin, yönetmenler açısından beyaz perde filmleri için oldukça iyi ergonomik olduğu düşünülüyor, sizin için de o şekilde midir?
Kesinlikle o şekilde. Asistanlarımızla konuştuğumuz bir şey var. Şimdi mevzuyu şu şekilde düşünün; ne kadar oldukça egzersiz yaparsan, bir işte o denli başarıya ulaşmış olursun. Ben 2013’ten beri aralıksız her hafta 140 dakikalık dizi çekiyorum. Çektiğim diziler toplamda 300 bölüme yaklaşmış. Ve bir yönetmen düşünün, 5 senedir bir tane film çekiyor. Onun hiçbir pratiği yok. Benim o anlamdaki pratiğim devasa yükseklikte. Doğal ki de işin içinde birazcık dizide kirlenmek de var. Ben de onu şu şekilde yapıyorum. Ben asla dizi izlemem, bir tek beyaz perde izlerim. O yüzden de bu şekilde o gözümü korumaya çalışıyorum. Fakat dediğinize katılıyorum, 5 yılda bir film çeken yönetmenle, bizim sahaya çıkıp film çekmemiz içinde bizim oldukça daha avantajlı olduğumuzu düşünüyorum.

Türk dizileri devletimizde de yurt haricinde da bilhassa İspanya ve Cenup ABD devletlerinde oldukça fazla izleniyor. Sizce bu bir dönem midir? Yoksa bu ilgi hep devam edecek mi? Sizce devam etmesi için neler yapılmalı?
Dönem mi değil mi bilemiyorum fakat yapılması ihtiyaç duyulan şeyler var. Birincisi; daha kuvvetli içerikler üretmemiz gerekiyor. Bazı yapımları tenzih edelim fakat genel anlamda oldukça süratli ön hazırlıklarla sete çıkılıp bir şeyler çekilmeye başlanıyor. Bu iş o denli da ‘yap-kalk’ işler değiller, ön hazırlığına yatırım yapılması ihtiyaç duyulan işler. Aylar devam eden işler var. Örneğin; Ay Yapım’ın yapmış olduğu ‘Yargı’ dizisinden bahsedeyim. ‘Yargı’ bir ihtimal iki senedir üstüne çalışılan bir iş. Bir yıl beklediler, tekrar çalıştılar ve ne kadar yüksek reytingler alan bir iş olduğu ortada. Ön hazırlık kısmına daha oldukça yatırım yapılması, içeriğin daha güçlendirilmesi lazım. Yönetmen, senarist ve yapımcının ortaklaşa emek harcamaları lazım ve bu süreç uzamalı. İçerik olarak güçlenirse, bu daha devamlı bir halde devam eder.

Sözünü ettiğiniz hazırlık sürecinin devam edebilmesi için şu anda şartlar uygun mu?
Evet, uygun. Bence bunun için zemin var ve çok da fazla tecrübeli bir sektör var. Tüm yapım şirketlerinin neredeyse 20 yıla yaklaşmış tecrübeleri var. Oldukca fazla iş yapıyorlar. Ne doğru? Ne yanlış? Ne yapılması icap ettiğini de biliyorlar. Yalnız ön hazırlıkta senarist, yönetmen, yapımcı iş birliği içinde yürümeli. Ve bir bölümle değil de bir ihtimal minimum 6 bölüm olabilse keşke. 13 kısmı yazılmış, revizyonları bitmiş bir halde sete çıkarlarsa o süre projeler içerik anlamında oldukça daha kuvvetli ve daha uzun vadeli işler olur diye düşünüyorum.

Esasen ilgi gören dizilerin ortak hususi durumunun ön hazırlık sürecinin uzun olması bulunduğunu görüyoruz. Ve sizin de sözünü ettiğiniz şeklinde yönetmenin en başından beri işin içinde oluyor olması dizilerin devamlılığını sağlıyor. Bu kadar fazla dizi çekiliyor. Sizce dizi mevzusunda kalite açısından kafi seviyeye ulaştık mı?
Teknik anlamda kesinlikle ulaştık. Teknik anlamda bir eksiğimiz yok. Ben yönetmen kalitesi açısından, oyunculuk açısından oldukça geride olduğumuzu düşünmüyorum. Söylediğim şeklinde eğer ki senaryoya da kafi vakti verebilirsek… Bundan dolayı oldukça uzun soluklu işler yazılıyor. Bizim dünyadaki öteki farkımız da o. Adam 48 dakikalık dizi yapıyor biz 148 dakikalık dizi yapıyoruz. Bunu yazması oldukça zor. O yüzden önden gitmemiz gerekiyor. Dizi yayına girdikten sonrasında bunu yetiştirmek yazar için oldukça zor bir şey.

Yönetmen için de o şekilde değil mi?
Bizim için de o şekilde fakat biz bir halde alıştık. 6 günde dizi çekmeyi o şekilde ya da bu şekilde bir halde beceriyoruz fakat senarist için bu oldukça zor. 140 sayfalık bir şeyi yazmak hakikaten çok önemli zor bir şey.

Yabancıların en oldukça şaşırmış olduğu konuların başlangıcında bir haftada bu kadar uzun dizilerin iyi mi yazılıp çekilmiş olduğu geliyor.
Hakikaten anormal bir durum. İşte söylediğim şeklinde eğer yapımcı ve senarist bunu önden yaparlarsa bunun da önüne geçeriz, içerikler güçlenir. Bu dizi mevzuları daha uzun soluklu olur.

Her yönetmenin hayalini kurduğu bir yapım vardır. Sizin hayalini kurduğunuz yapım nedir?
İnsanların yüreğinde iz bırakan işler yapmak isterim. Örneğin; ‘Babam ve Oğlum’u kime söylesen hepimiz bilir. Öyleki bir film yapmış olmayı oldukça arzu ederim. ‘The Broken Circle Breakdown’ diye bir film var, oldukça beğendiğim bir filmdir. Ondan sonrasında ‘Incendies’ diye bir film vardı, bayılırım. ‘Babil’ şeklinde unutulmaz filmler yapmak ve bunların hepsi hayalim. İlerisi için inşallah yapabilirim.

The Broken Circle Breakdown

The Broken Circle Breakdown

Sizin Engin Iyi sabahlar’la birlikte çalıştığınız beyaz perde filminiz ‘İçimdeki Ses’. O süreci hatırlıyorum da oldukça fazla pozitif yönde tepki almıştı, oldukça konuşulmuştu. Siz bu kadar başarıya ulaşmış bir film çekmenin peşinden niçin sinemayı devam ettirmediniz?
İlk beyaz perde filmimdi. Ben de bakıyorum ve bazı eksikleri, hatalarına karşın iyi bir ilk filmdi. Sonrasında bir sürü beyaz perde filmi teklifi aldım. Yapmamamın sebebi şuydu; birincisi, güldürü yapmak istemedim, oldukça güldürü filmi geldi ve ‘İçimdeki Ses’ hakikaten iyi bir filmdi. Onun üzerine çıkmak istedim. O denli iyi senaryo da elime geçmedi. Her yaz oldukça okudum, averaj 4-5 tane film geldi. Hiçbirisi “evet, bu kalıcı bir film olur” söylediğim bir beyaz perde filmi senaristliği değildi. Keza onlar çekildiler ve o şekilde bulunduğunu da ben kendi gözlerimle görmüş oldum. Şu demek oluyor ki asla iz bırakmadılar, gişe yapmadılar, yok oldular.

İçimdeki Ses

İçimdeki Ses

Bir ihtimal siz çekseniz değişik olacaktı?
Yok, olmazdı. Hakikaten olmazdı. Aslolan olan senaryodur. Bunu net söyleyeyim.

Evet aslolan olan senaryodur fakat size katılmıyorum. Yönetmen bambaşka bir film haline getirebilir.
Muhakkak bir dokunuşu olur. Fakat şu şekilde söyleyeyim, orta derece bir senaryoyu dünyanın en iyi yönetmenine verin, bir tek toparlayabilir, toparlanmış eli yüzü muntazam bir şeye dönüştürebilir. Fakat iyi bir senaryo bambaşka bir şeye götürür. Onu umuyorum. Hakikaten işin beyaz perde kısmı benim başka bir aşk kısmım. Şu demek oluyor ki yapayım ve güzel olsun isterim.

Güldürü filmlerini niçin tercih etmiyorsunuz?
Kariyerimin başlangıcında oldukça fazla güldürü ve duygusal güldürü çektim. Fakat hayalim bunlar değildi. Ben gerçekçi filmler seviyorum, drama seviyorum. Bunlar bugün buraya gelebilmek için bir aşamaydı. Güldürü filmleri oldukça tarzım değil ve izlemekten de keyif almıyorum, o yüzden yapmadım.

En iyisini bekleyeyim derken de süre geçiyor.
Evet, geçiyor. Bu esasen ben güldürü yapmayacağım demek değil. Geçen yaza kadar 2013’ten beri çalışmadığım yaz olmadı. Devamlı dizi çektim. Şu demek oluyor ki o şekilde bir boşluğum da olmadı. Oldukca yoğun bir tempodaydı. Fakat yavaş yavaş beyaz perdeye yer açmaya çalışacağım.

‘İçimdeki Ses’ hakikaten etkisinde bırakan bir filmdi. Kariyerinizdeki tek film o olsun istemeyiz.
Teşekkür ederim. Doğal ki benim de uzun vadeli tüm planlarım o yönde. 10 yıl sonrasında ne olur tam bilemiyorum fakat artık dizilere ara verip daha ‘show runner’ kısmına geçip beyaz perdeye ağırlık vereceğim.

Eklemek istediğiniz neler vardır?
Bizi sevmiş olarak izlemeye devam etsinler.




Related Posts

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.